ZORAN M. MANDIĆ
ZAČUĐUJUĆE
(prilozi za
raskrinkavanje religije nepotrebnog)
Začuđujuća je upornost šta se sve
dešava izvan zidina Poezije i sa
koliko se upornosti kite njeni rubovi
memoarskim paralaksama
tricama i kučinama sećanja na ulogu o
postojanju akcionog samoponašanja
Na ivici nervnog šoka jezika borba za
prednostima u rečima i sintagmama
poražavajuće je oskrnavila svet ideja na
koje se ti isti ratnici pozivaju spomenima
debelog Baha i savetnika policijskih stokuća
nepomračenog Ničea i njegove odane sestre
misterioznog Hristosa i zagonetnog
Anđela Glasonoše
svemogućeg Tesle i nedostižnog Dostojevskog
Začuđujuće da se piktijasti opseg te upornosti
označava
rečju – roman
posrnućem moći duha govora u prestonicama lične istorije
među nepristojno obrdanim kvakama na vratima
pisarnica
Metafore
Tik uz bolničke krevete obolelih glagola
Poludelih prideva
Malokrvnih predikata
razobručenog pravopisa gramatike urina
Na selima nenaoružanih poreskih obveznika
Apokalipse
Naoružanih uredničkih strvina
poniznih slikara portreta anatomski
nedovršenih lica
Kritičara
Gluvonemih estetičara Muzike
Smešnih upravnika Harmonije
Podvižničkih budala Astronomije
Gadova iz priča L. N. Tolstoja o anatomiji
korupcije među uzansama
reputacija sukobnika interesa
Hej
I
Sve to usred nevinog stanja magle na
raskrsnicama
obojenim suncem poezije u radionici smećarskih
metala
šizofreničnog kraha prozirne stvarnosti sa
upalom pluća mozga
Tesla se sa besmrtnim grohotom ironije
podsmevao njegovim
današnjim biografima
Neznalicama nudio čitanje otkrovenja iz
kafkijanskih zaveta
napuštenih jazova i mostova nedovršenog jezika
nedisiplinovanih semantičkih karcinoma iz
filozofskih diskursa o Bogu
Jevanđeljima i knjigama napisanim u
Njegovo ime
Dole na dnu strpljive svete vode koren drveta
života poezije sačuvao je obilja
vatre i zemlje i kiseoničnog vazduha
Upropašteni dijalog zelene gravitacije sa
žutom mesečevom hemijom usred stroja
legije nasamarenih nesrećnika predvođenih
Cezarom i Napoleonom
siflističnim graničarima bezumlja promašenog
globusa neznanja o identitetu
skakutavog cvrkuta vrabaca na pesku vremena
posle Homera
Pitagorenih brojeva
Šekspira u
Karavađovoj poslastičarnici sa Davinčijevim
kodovima
Botičelijevim školjkama
Neki od njih prestaše pametno na vreme da
zameraju overenim izrekama smrti
Izgubili su se sa pokupljenim prnjama i
dronjcima u nepoznatom pravcu
linija iluzije
Za sobom ne ostavivši nijedan roman o
praksisima nade u sumnju
Niti ne pristojno zaviriše u podatke o
utiscima paradno im postrojene
Budućnosti pred zidom slinavih noseva
Ali kuda sa jadnim romanoskribomanima
Zakasnelo pitanje Platonu
Lovcima na jazavce i zmajeve pred sudom
Bože pravde ukini roman
